BİLİYOR SANDIM

BİLİYOR SANDIM

Hayâl âlemine dalınca birden,
Ruhumda kabaran coşkuya kandım.
Şafakta güneşin doğduğu yerden,
Şanlı Türk Ordusu geliyor sandım.

Nice zaferleri kazanan ordu,
Bize vatan yapmış bu güzel yurdu,
Özgürlük timsali yalnız bozkurdu,
Ufukta gördüm de gülüyor sandım.

Dün düşüme girdi Mohaç Meydanı,
At üstünde gördüm Yıldırım Han’ı,
Şehitler başında bekleyen canı,
Bize kırmızı gül yoluyor sandım.

Türk dünyası uykusundan uyanmış,
Tanrı Dağlarında meş’ale yanmış,
Dört asırdır beklenen an bu anmış,
Türklüğün çilesi doluyor sandım.

Yesi’de bağ olmuş ova, bayır, dağ;
Türk dili Türklüğü bağlayan bir bağ,
Ötüken içinde kurulmuş otağ,
Bugün hak yerini buluyor sandım.

Bugün olanları düşündüm bir de
Nerde şanlı geçmiş, bugünler nerde!
Türk’ten başka derman olan yok derde,
Bahçede fidanlar ölüyor sandım.

Karabudak, dolu almaz boş dolmaz;
Neden Türk milleti yurdunda gülmez,
Türk olmayan, Türk’ün kadrini bilmez!
Han, Türk’ün kadrini biliyor sandım.
31.07.2019 F.K.